Keywords
Abstract
Ushbu maqolada yodnoma janrining o‘ziga xos xususiyatlari, tarixiy takomillashuvi uning adabiy-tarixiy manba sifatidagi ahamiyati tahlil qilinadi. Shuningdek, yodnomalarning ijodkor shaxsi, davr muhiti hamda adabiy jarayonni o‘rganishdagi o‘rni yoritiladi. XX asr o‘zbek adabiyotida yaratilgan yodnomalar misolida mazkur janrning ilmiy va badiiy qimmati ochib beriladi.
References
1. Saydolimov J. Musulmon agiografiyasining o'ziga xos belgilari // Qo‘qon universiteti xabarnomasi. – Qo‘qon, 2024. – №13, B. 263.
2. Islom ensiklopediyasi. Toshkent: O‘zbekiston milliy ensiklopediyasi davlat ilmiy nashriyoti, 2004. – 122 b
3. Navoiy asarlari lug‘ati. –Toshkent: Adabiyot va san’at, 1972. – 156 b
4. Muhammad G‘iyosiddin. G‘iyos-ul-lug‘ot. Jildi 2. – Dushanbe: Adib, 1988. – 52 b
5. Taroziy Shayx Ahmad Xudoydod. Funun ul-balog‘a. O‘zbek tili va adabiyoti. 2002. – 242 b
6. Valixo‘jayev B. O‘zbek adabiyotshunosligi tarixi. X–XIX asrlar.– Toshkent: O‘zbekiston, 1983. – 98 b
7. O‘zbek adabiyoti tarixi. Besh tomlik, 2-tom. – Toshkent: Fan, 1997. – 256 b
8. Muhammad G‘iyosiddin. G‘iyos-ul-lug‘ot. Jildi 2. – Dushanbe: Adib, 1988. – 52 b
9. Saydolimov J. Musulmon agiografiyasining o'ziga xos belgilari // Qo‘qon universiteti xabarnomasi. – Qo‘qon, 2024. – №13, B. 265
10. Mallayev N. O‘zbek adabiyoti tarixi. –Toshkent: Kafolat print company, 2021. – 545 b