Abstract
Maqolada mustaqillik davrida o‘zbek onomastikasining rivojlanish bosqichlari, ilmiy-nazariy asoslari va amaliy natijalari tahlil qilinadi. Xususan, toponimiya, antroponimiya, ergonimiya va urbanonimiya tizimida kechgan o‘zgarishlar milliy tiklanish jarayoni bilan bog‘liq holda yoritiladi. Shuningdek, onomastik birliklarni me’yorlash, standartlashtirish, transliteratsiya qilish va globallashuv sharoitida milliy nomlash an’analarini saqlash muammolari ilmiy jihatdan tahlil etiladi. Mustaqillik davridagi onomastik siyosatning ijtimoiy-madaniy ahamiyati va uning istiqbol vazifalari asoslanadi.
References
1. Abduazizov A. A. O‘zbek onomastikasi masalalari. Toshkent: Fan, 1998. – 156 b.
2. Begmatov E. A. O‘zbek onomastikasi. – Toshkent: Fan, 2013. – 240 b.
3. Begmatov E. A. O‘zbek ismlari ma’nosi. – Toshkent: O‘zbekiston milliy ensiklopediyasi, 2007. – 320 b.
4. Qorayev S. Toponimika. – Toshkent: O‘zbekiston milliy ensiklopediyasi, 2006. – 192 b.
5. Rahmatullayev Sh. O‘zbek tilining etimologik lug‘ati. – Toshkent: Universitet, 2000.
6. Superanskaya A. V. Obshchaya teoriya imeni sobstvennogo. – Moskva: Nauka, 1973. – 366 s.
7. Superanskaya A. V. Chto takoye toponimika? – Moskva: Nauka, 1985. – 176 s.
8. O‘zbekiston Respublikasi. “Geografik obyektlarning nomlari to‘g‘risida”gi Qonun. – Toshkent, 2011.