Keywords
Abstract
Mazkur maqolada ispan va o‘zbek toponimlarining tasnifi hamda shakllanish omillari qiyosiy-tahliliy yondashuv asosida o‘rganiladi. Tadqiqotda toponimlarning semantik, etimologik va morfologik xususiyatlari tahlil qilinib, ularning tarixiy-madaniy taraqqiyot bilan bog‘liqligi yoritiladi. Shuningdek, geografik nomlarning tabiiy, etnik, antropogen va madaniy omillar ta’sirida shakllanish jarayonlari ko‘rib chiqiladi. Tadqiqot natijalari ispan va o‘zbek toponimik tizimlarining o‘xshash hamda farqli jihatlarini aniqlashga xizmat qiladi.
References
1. Никонов В.А. Введение в топонимику. – М.: Наука, 1965. – 179 с.
2. Hough C. (Ed.). The Oxford Handbook of Names and Naming. – Oxford: Oxford University Press, 2016. – 792 p.
3. Corominas J., Pascual J.A. Diccionario crítico etimológico castellano e hispánico. – Madrid: Gredos, 1980–1991.
4. Trapero M. Para una teoría lingüística de la toponimia. – Las Palmas de Gran Canaria: Universidad de Las Palmas de Gran Canaria, 1995. – 156 p.
5. Nafasov T. O‘zbekiston toponimlarining izohli lug‘ati. – Toshkent: O‘qituvchi, 2007. – 288 b.
6. Hasanov H. Geografik nomlar siri. – Toshkent: O‘zbekiston, 1985. – 96 b.
7. Qorayev S. Toponimika. – Toshkent: Universitet, 2006. – 320 b.
8. Tent J. Approaches to Research in Toponymy // Names: A Journal of Onomastics. – 2015. – Vol. 63. – No. 2. – P. 65–74.