Keywords
Abstract
Mazkur maqolada Yangi O‘zbekiston sharoitida tarix fanining rivojlanish tendentsiyalari, metodologik yangilanish yo‘nalishlari va ilmiy muassasalarning transformatsiyasi tahlil qilinadi. Milliy tarixshunoslikning jahon tarixi fani bilan integratsiyasi, manbashunoslikda raqamli texnologiyalarning qo‘llanilishi hamda tarix taʼlimini modernizatsiya qilish masalalari ko‘rib chiqiladi. Tadqiqot 2017–2024-yillar davomida amalga oshirilgan islohotlar asosida tarix fani istiqbollarini belgilashga qaratilgan.
References
1. Alimova D.A. O‘zbekiston tarixshunosligi: muammo va yechimlar. — Toshkent: Fan, 2020. — 312 b.
2. Murtazayeva R.X. Mustaqillik davri tarixshunosligining metodologik asoslari. — Toshkent: O‘zMU, 2022. — 184 b.
3. Askarov A. O‘rta Osiyo arxeologiyasi va qadimgi tarix: yangi tadqiqotlar. — Toshkent: OʼFA nashriyoti, 2019. — 268 b.
4. Suny R.G. The Revenge of the Past: Nationalism, Revolution, and the Collapse of the Soviet Union. — Stanford: Stanford University Press, 2019. — P. 28–47.
5. Karimov A., Yusupov B. Digital Humanities and Uzbek historical sources // Central Asian Journal of History. — 2023. — Vol. 8. — No. 2. — P. 45–61.
6. Rashidova N. New Approaches to Teaching Uzbek History in the Age of Digitalization // Journal of Social Science Education. — 2024. — Vol. 23. — No. 1. — P. 12–29.