Keywords
Abstract
Mazkur maqolada Amir Temur romanida qo‘llanilgan antroponimlarning lingvistik va badiiy xususiyatlari tahlil qilinadi. Tadqiqot jarayonida shaxs ismlari, laqablar, nisba va unvonlarning semantik mazmuni hamda ularning asar kompozitsiyasidagi o‘rni o‘rganiladi. Ayniqsa, Amir Temur obrazi bilan bog‘liq “Temur”, “Amir Temur”, “Sohibqiron” kabi nomlarning tarixiy va ekspressiv jihatlari yoritiladi. Shuningdek, romandagi boshqa tarixiy shaxslar antroponimlari orqali davr muhiti, ijtimoiy tuzum va milliy koloritning aks etishi ko‘rsatib beriladi.
Tahlil natijalari shuni ko‘rsatadiki, antroponimlar nafaqat nominativ vazifani bajaradi, balki obraz xarakterini ochish, tarixiylikni ta’minlash hamda asarning badiiy-estetik ta’sirini kuchaytirishda muhim omil hisoblanadi. Mazkur tadqiqot onomastika va badiiy matn lingvistikasi yo‘nalishidagi izlanishlar uchun ilmiy ahamiyat kasb etadi.
References
1. Amir Temur. Temur tuzuklari. – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi nashriyot, 1991.
2. Sharafiddin Ali Yazdi. Zafarnoma. – Toshkent: Sharq nashriyoti, 1997.
3. Nizomiddin Shomiy. Zafarnoma. – Toshkent: Fan nashriyoti, 1996.
4. Emin A. Begmatov. O‘zbek onomastikasi masalalari. – Toshkent: Fan, 2010.
5. Aleksey Superanskaya. Obshchaya teoriya imeni sobstvennogo. – Moskva: Nauka, 1973.
6. Ferdinand de Saussure. Umumiy tilshunoslik kursi. – Toshkent: O‘qituvchi, 2004.
7. Umarali Normatov. Tarixiy roman poetikasi. – Toshkent: Fan, 2008.
8. O‘zbekiston Milliy Ensiklopediyasi. – Toshkent: O‘ME Davlat ilmiy nashriyoti, 2000–2006.
9. Boris Serebrennikov. Obshchaya lingvistika. – Moskva: Nauka, 1983.
10. Abdurauf Fitrat. Tanlangan asarlar. – Toshkent: Ma’naviyat, 2000.