Keywords
Abstract
Ushbu maqolada badiiy adabiyotda epigrafning qo‘llanilishi jahon va o‘zbek adabiyoti misolida qiyosiy jihatdan tahlil etiladi. Epigrafning kelib chiqishi, uning badiiy matndagi funksional vazifalari hamda asar g‘oyaviy-mazmuniy yo‘nalishini belgilashdagi o‘rni yoritib beriladi. Jahon adabiyotida epigrafning o‘ziga xos qo‘llanilish xususiyatlari ochib berilar ekan, o‘zbek adabiyotida uning axloqiy-estetik va ma’naviy yo‘naltiruvchi jihatlariga alohida e’tibor qaratiladi. Shuningdek, epigrafning kitobxon uchun asarning umumiy mazmuniga ishora qiluvchi yo‘naltiruvchi belgi sifatidagi ahamiyati asoslab beriladi.
References
1. Pomuq, O‘. Qora kitob. – Toshkent: Mumtoz so‘z, 2013.
2. Pushkin, A. S. Kapitan qizi (Roman). – Toshkent: Yangi asr avlodi, 2014.
3. Qahhor, A. Tanlangan asarlar (Hikoyalar, qissalar). – Toshkent: Sharq, 2008.
4. Quronov, D., Mamajonov, Z., Sheraliyeva, M. Adabiyotshunoslik lug‘ati. – Toshkent: Akademnashr, 2013.
5. Xalizev, V. Ye. Adabiyot nazariyasi (Teoriya literaturi). – Moskva: Visshaya shkola, 2002.
6. Bredberi, R. Farengeyt bo‘yicha 451 daraja. – Toshkent: Nihol, 2018.