Keywords
Abstract
Mazkur maqolada o‘zbek tilida kuzatiladigan pozitsion va kombinator o‘zgarishlar keng ko‘lamda tahlil etiladi. Pozitsion o‘zgarishlar – tovushlarning so‘zdagi o‘rni (boshi, o‘rtasi, oxiri) bilan bog‘liq bo‘lgan o‘zgarishlardir. Kombinator o‘zgarishlar esa qo‘shni tovushlarning o‘zaro ta’siri natijasida yuz beradi. Maqolada ushbu ikki guruhga mansub fonetik hodisalar – qisqarish, tushib qolish, assimilyatsiya, dissimilyatsiya, metateza va epenteza – ilmiy nuqtai nazardan tasnif qilinib, o‘zbek tiliga xos misollar bilan asoslanadi.
References
Абдуллаев Ф. Ўзбек тилининг фонетикаси. – Тошкент: Ўқитувчи, 1975. – 172 б.
2. Кононов А.Н. Грамматика современного узбекского литературного язйка. – Москва–Ленинград: АН СССР, 1960. – 446 с.
4. Маҳмудов Н., Нурмонов А. Ўзбек тилининг назарий грамматикаси. – Тошкент: Ўқитувчи, 1995. – 228 б.
5. Маматов А. Ўзбек тилида фразеологик бирликлар услубияти. – Тошкент: Фан, 1984. – 180 б.
6. Неъматов Ҳ. Ўзбек тили фонетикаси. – Тошкент: Ўқитувчи, 1982. – 120 б.
7. Неъматов Ҳ., Расулов Р. Ўзбек тили система лекцикологияси асослари. – Тошкент: Ўқитувчи, 1995. – 220 б.
8. Решетов В.В. Ўзбек тилининг фонологияси ва морфологияси. – Тошкент: Фан, 1959. – 268 б.
9. Шчербак А.М. Сравнителъная фонетика тюркскикҳ язйков. – Ленинград: Наука, 1970. – 204 с.
10. Sodiqov Q. va boshq. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. – Toshkent: Sharq, 2009. – 392 b.
11. Трубетзкой Н.С. Основй фонологии. – Москва: Иностранная литература, 1960. – 372 с.