Abstract
Ushbu maqolada Said Ahmad ning yumorli hikoyalarining badiiy va stilistik xususiyatlari tahlil qilinadi. Tadqiqot jarayonida yozuvchining ayrim hikoyalari misolida kulgi yaratish usullari, obrazlar tizimi, dialoglarning tabiiyligi hamda kinoya, mubolag‘a va xalqona iboralar kabi stilistik vositalarning qo‘llanishi o‘rganiladi. Shuningdek, Said Ahmad hikoyalaridagi yumorning ijtimoiy va badiiy vazifasi ham yoritiladi.
References
1. G‘afurov I. Badiiy tafakkur jilolari. – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi nashriyot, 1986.
2. Karimov N. XX asr o‘zbek adabiyoti tarixi. – Toshkent: O‘qituvchi, 1999.
3. Quronov D. Adabiyotshunoslik nazariyasi. – Toshkent: Akademnashr, 2018.
4. Quronov D., Mamajonov Z., Sheraliyeva M. Adabiyotshunoslik lug‘ati. – Toshkent: Akademnashr, 2013
5. Said Ahmad. “Sobiq” hikoyasi // Tanlangan asarlar. – Toshkent, 2015.
6. Said Ahmad. Hikoyalar to‘plami. – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi nashriyot, 2003.
7. Said Ahmad. Tanlangan asarlar. – Toshkent: Sharq, 2015.
8. Sharafiddinov O. Adabiyot – hayot darsi. – Toshkent: Ma’naviyat, 2007.
9. Sulton I. Adabiyot nazariyasi. – Toshkent: O‘qituvchi, 1980.