Abstract
Mazkur maqolada ilmiy-texnik sohada arab tilidagi neologizmlarning lingvistik xususiyatlari kompleks va tizimli yondashuv asosida tahlil qilinadi. Tadqiqotda neologizmlarning fonetik, morfologik, semantik va sintaktik jihatlari alohida ko‘rib chiqilib, ularning til tizimiga integratsiyalashuv mexanizmlari yoritiladi. Arab tiliga xos ildiz–andaza tizimi asosida yangi terminlarning yasalishi, o‘zlashma birliklarning fonetik va grafik moslashuvi, hamda semantik transformatsiya jarayonlari ilmiy asosda tahlil etiladi. Shuningdek, ilmiy-texnik diskursda qo‘llanilayotgan neologizmlarning funksional-uslubiy xususiyatlari, ularning kommunikativ samaradorligi va standartlashuv darajasi ham o‘rganiladi. Tadqiqot natijalari arab tilining zamonaviy ilmiy-texnik rivojlanishidagi lingvistik jarayonlarni chuqurroq anglashga xizmat qiladi hamda terminologiya yaratish, tarjima va til siyosati sohalarida muhim nazariy-amaliy ahamiyat kasb etadi.
References
1. Abdul-Raof H. Arabic Rhetoric: A Pragmatic Analysis. – London: Routledge, 2006. – 320 p.
2. Виноградов В.В. О языке художественной литературы. – М.: Гослитиздат, 1959. – 125 с.
3. Ахманова О.С. Словарь лингвистических терминов. – М.: Советская энциклопедия, 1966. – 608 с.
4. Лыков Г.А. Современная русская лексикология. – М.: Высшая школа, 1976. – 320 с.
5. Кубрякова Е.С. Язык и знание: На пути получения знаний о языке. – М.: Языки славянской культуры, 2004. – 560 с.
6. Караулов Ю.Н. Русский язык и языковая личность. – М.: Наука, 1987. – 263 с.
7. Хауген Э. Языковой контакт. – М.: Прогресс, 1972. – 320 с.