Keywords
Abstract
Til insoniyat jamiyatining ajralmas qismi bo‘lib, uning tarixi o‘tmish madaniyati, ijtimoiy jarayonlar va tsivilizatsiyalar rivojlanishini tushunish uchun muhim ahamiyatga ega. Ushbu maqola tilning tarixiy ildizlarini o‘rganishda turli xil manbalarning o‘rni va ahamiyatini tahlil qilishga qaratilgan. Tadqiqotning maqsadi – tilshunoslikda qo‘llaniladigan asosiy manba turlarini aniqlash, ularning afzalliklari va cheklovlarini baholash hamda til tarixini rekonstruksiya qilishdagi o‘ziga xos o‘rnini ko‘rsatishdan iborat. Metodologiya qiyosiy-tarixiy, qiyosiy-tipologik, deskriptiv va kontent tahlil usullarini o‘z ichiga oladi. Asosiy natija sifatida, yozma yodgorliklar, dialektologik ma'lumotlar, toponimika, onomastika, arxeologik topilmalar va zamonaviy til holati tilning tarixiy rivojlanishini har tomonlama o‘rganish uchun bir-birini to‘ldiruvchi manbalar ekanligi aniqlandi.
References
Abdurahmonov G‘. O‘zbek tilining tarixiy grammatikasi. – Toshkent: O‘qituvchi, 1973. – 320 b.
2. Baskakov N.A. Istoriko-tipologicheskaya morfologiya tyurkskix yazikov. – Moskva: Nauka, 1979. – 274 s.
3. Fozilov A. O‘zbek tilining tarixiy leksikologiyasi. – Toshkent: Fan, 1977. – 280 b.
4. Kononov A.N. Grammatika sovremennogo uzbekskogo literaturnogo yazika. – Moskva-Leningrad: Izdatelstvo AN SSSR, 1960. – 640 s.
5. Qoshg‘ariy M. Devonu lug‘otit turk. – Toshkent: Fan, 1960-1963. – I-III jild.
6. Rahmatullayev Sh. O‘zbek tili etimologik lug‘ati. – Toshkent: Universitet, 2000-2009. – I-V jild.
7. Polivanov E.D. K voprosu o yazykovykh zaimstvovaniyakh. – Moskva: Nauka, 1968. – S. 123-145.