Abstract
Mazkur ilmiy maqolada ekstraditsiya institutida muhim o‘rin tutuvchi “aut dedere aut judicare” prinsipining huquqiy mazmuni, kelib chiqishi hamda amaliy ahamiyati kompleks tahlil qilinadi. Tadqiqot doirasida ushbu prinsipning xalqaro jinoyat huquqidagi o‘rni, ekstraditsiya rad etilgan hollarda davlatlarning jinoiy ta’qibni amalga oshirish majburiyati hamda uning universal va mintaqaviy xalqaro konvensiyalarda mustahkamlanishi yoritiladi. Maqolada “aut dedere aut judicare” prinsipining ekstraditsiyaga muqobil yoki uni to‘ldiruvchi mexanizm sifatidagi xususiyatlari ilmiy polemika asosida baholanib, davlatlar amaliyotidagi muammolar va ijobiy tajribalar tahlil qilinadi. Xususan, Birlashgan Millatlar Tashkiloti konvensiyalari, Yevropa Kengashi hujjatlari hamda ayrim davlatlar (Germaniya, Fransiya, Ispaniya) sud-amaliyotidan misollar keltiriladi. Tadqiqot natijasida mazkur prinsipning jazosizlikka qarshi kurashdagi ahamiyati, uning samaradorligi davlatlarning siyosiy irodasi va xalqaro hamkorlik mexanizmlarining rivojlanganligiga bevosita bog‘liqligi asoslab beriladi.
References
1. Bassiouni M. Cherif. International Extradition: United States Law and Practice. Oxford University Press, 2014.
2. Shearer I. Extradition in International Law. Manchester University Press, 1971.
3. Gilbert G. Transnational Fugitive Offenders in International Law. Martinus Nijhoff, 1998.
4. United Nations Convention against Torture and Other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or Punishment, 1984.
5. United Nations Convention against Transnational Organized Crime (Palermo Convention), 2000.
6. International Law Commission. The obligation to extradite or prosecute (aut dedere aut judicare), 2014.
7. Bassiouni M. Cherif. Crimes Against Humanity in International Criminal Law. Kluwer Law International, 1999.
8. European Court of Human Rights and national jurisprudence on universal jurisdiction and prosecution of international crimes.