Abstract
Ushbu ilmiy ishda Sharq mutafakkirlarining “o‘qituvchi–o‘quvchi”, “ustoz–shogird” munosabatlariga oid qarashlari yoritilgan. Ustoz va shogird o‘rtasidagi o‘zaro hurmat, ishonch, axloqiy tarbiya va ma’naviy kamolot masalalari tahlil qilingan. Ta’lim jarayonida ustozning yetakchi o‘rni va o‘quvchining bilim olishga intilishi pedagogik munosabatlarning asosiy omili sifatida ko‘rsatib berilgan. Natijada, ustoz–shogird munosabatlari ta’lim jarayonida muhim tarbiyaviy va ma’naviy asos ekanligi asoslab berildi
References
1. O‘zbekiston Respublikasining “Ta’lim to‘g‘risida”gi Qonuni. O‘RQ–637-son, 2020-yil 23-sentabr.
2. Dewey J. Democracy and Education. – New York: Macmillan, 1916.-B.47
3. Forobiy A.N. Fozil odamlar shahri. – Toshkent: Fan, 1993.-B.22
4. Ibn Sino A.A. Donishnoma. – Toshkent: Fan, 1983. -B.171
5. Musurmonova N. Pedagogik mahorat asoslari. – Toshkent: O‘qituvchi, 2018. -B.119
6. Navoiy A. Mahbub ul-qulub. – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi nashriyot, 2005. -B.62
7. Ochilov M. Pedagogika. – Toshkent: O‘qituvchi, 2015. -B.59
8. Rogers C. Freedom to Learn. – Columbus: Merrill Publishing, 1969. -B.13