Abstract
Ushbu maqolada “suhbat” tushunchasining lingvistik mohiyati va uning nazariy asoslari tahlil qilinadi. Suhbat nutqiy faoliyatning asosiy shakllaridan biri sifatida kommunikativ jarayonning muhim tarkibiy qismi hisoblanadi. Tadqiqotda suhbatning dialogik nutq tizimidagi o‘rni, uning ijtimoiy va pragmatik xususiyatlari yoritiladi. Shuningdek, suhbatning shakllanishi va rivojlanishiga ta’sir etuvchi lingvistik hamda ekstralingvistik omillar ko‘rib chiqiladi. Maqolada suhbatning kommunikativ maqsadi, nutqiy aktlar tizimidagi funksiyasi hamda uning zamonaviy tilshunoslikdagi talqini haqida ilmiy xulosalar beriladi.
References
1. Austin J. L. How to Do Things with Words. Oxford University Press, 1962.
2. Searle J. R. Speech Acts: An Essay in the Philosophy of Language. Cambridge University Press, 1969.
3. Grice H. P. Logic and Conversation. Oxford, 1975.
4. Leech G. Principles of Pragmatics. Longman, 1983.
5. Yule G. Pragmatics. Oxford University Press, 1996.
6. Crystal D. The Cambridge Encyclopedia of Language. Cambridge University Press, 2010.
7. Richards J. C., Schmidt R. Longman Dictionary of Language Teaching and Applied Linguistics. Pearson, 2013.
8. Lyons J. Semantics. Cambridge University Press, 1977.
9. Wierzbicka A. Cross-Cultural Pragmatics. Mouton de Gruyter, 2003.
10. Habermas J. The Theory of Communicative Action. Beacon Press, 1984.