Abstract
Ushbu maqolada sifat–ot konstruksiyalarining grammatik va semantik tabiati hamda ularning sintaktik derivatsiya jarayonidagi funksional o‘rni tahlil qilinadi. Tadqiqot davomida sifat komponentining ot ma’nosini aniqlashtirishdagi roli, mazkur konstruksiyalarning nominativ imkoniyatlari va zamonaviy o‘zbek tilidagi qo‘llanish xususiyatlari misollar asosida yoritildi. Shuningdek, sifat–ot modelining yangi terminologik birliklar hosil qilishdagi faolligi va kommunikativ jarayondagi ahamiyati ham ko‘rib chiqildi. Tahlillar natijasi sifat–ot konstruksiyalari sintaktik derivatsiyaning sermahsul modellari qatoriga kirishini ko‘rsatadi.
References
1. Ҳожиев А. Ўзбек тили синтаксиси. – Тошкент: Ўқитувчи, 1984.
2. Нурмонов А. Назарий грамматика асослари. – Тошкент, 2001.
3. Сафаров Ш. Семантика. – Тошкент: Mumtoz so‘z, 2013.
4. Раҳматуллаев Ш. Ҳозирги ўзбек адабий тили. – Тошкент, 2006.
5. Mahmudov N. O‘zbek tilining nazariy grammatikasi. – Toshkent, 2018.
6. Crystal D. Linguistics and Phonetics. – London, 2011.
7. Saussure F. Course in General Linguistics. – New York, 2011.