Keywords
Abstract
Mazkur maqolada buyuk mutafakkir va davlat arbobi Alisher Navoiyning fors-tojik adabiyoti bilan bo‘lgan ilmiy, adabiy va ma’naviy aloqalari keng tahlil qilinadi. Tadqiqot davomida Navoiy ijodining shakllanishida fors mumtoz adabiyotining ta’siri, xususan Abdurahmon Jomiy, Nizomiy Ganjaviy, Sa’diy Sheroziy hamda Hofiz Sheroziy ijodining o‘rni ilmiy asosda yoritiladi. Shuningdek, Navoiy asarlaridagi tasavvufiy-falsafiy qarashlar, “Xamsa” an’anasi, “Devoni Foniy”ning badiiy xususiyatlari va turkiy hamda fors adabiy aloqalarining tarixiy ahamiyati tahlil qilinadi.
References
1. Navoiy A. Xamsa. – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi Adabiyot va san’at nashriyoti, 2006.
2. Navoiy A. Xamsat ul-mutahayyirin. – Toshkent: Fan nashriyoti, 1966.
3. Navoiy A. Majolis un-nafois. – Toshkent: O‘zbekiston Milliy ensiklopediyasi, 2011.
4. Jomiy A. Bahoriston. – Dushanbe: Irfon, 1987.
5. Bertels Y.E. Navoiy va Jomiy. – Moskva: Nauka, 1965.
6. Hayitmetov A. Navoiy lirikasining poetik xususiyatlari. – Toshkent: Fan, 1968.
7. Valixo‘jayev B. O‘zbek mumtoz adabiyoti tarixi. – Samarqand: Zarafshon, 2002.
8. Komilov N. Tasavvuf. – Toshkent: Movarounnahr, 2009.
9. Sharipov A. Navoiy poetikasi. – Toshkent: Fan, 1979.
10. Mallayev N. O‘zbek adabiyoti tarixi. – Toshkent: O‘qituvchi, 1976.
11. Qayumov A. Alisher Navoiy ijodiy merosi. – Toshkent: Fan, 1986.
12. Rustamov E. Navoiy badiiy mahorati. – Toshkent: Adabiyot va san’at, 1979.
13. Fitrat A. O‘zbek klassik adabiyoti namunalari. – Toshkent: Ma’naviyat, 2003.
14. Hamidov H. Tasavvuf allomalari. – Toshkent: Sharq, 2014.