Keywords
Abstract
Mazkur maqolada hozirgi arab tilida ilmiy-texnik neologizmlarning yasalish usullari kompleks tarzda tahlil qilinadi. Tadqiqotda neologizmlarning shakllanish jarayonlari morfologik, semantik va sintaktik jihatlar asosida yoritilib, arab tilining ichki imkoniyatlari hamda tashqi omillar ta’siri o‘rganiladi. Xususan, ildiz–andaza tizimi, affiksatsiya, so‘z birikmalari orqali termin hosil qilish, shuningdek, semantik kengayish va terminologik ixtisoslashuv jarayonlari ilmiy asosda tahlil etiladi. Bundan tashqari, xalqaro ilmiy terminologiyaning arab tiliga o‘zlashuvi, arabchalashtirish (ta‘rib) va tarjima jarayonlarining o‘rni alohida ko‘rib chiqiladi. Tadqiqot natijalari zamonaviy arab tilining ilmiy-texnik sohadagi rivojlanish tendensiyalarini ochib berish bilan birga, terminologiya yaratish va standartlashtirish masalalarida muhim nazariy va amaliy ahamiyat kasb etadi.
References
1. Abdul-Raof H. Arabic Rhetoric: A Pragmatic Analysis. – London: Routledge, 2006. – 320 p.
2. Виноградов В.В. О языке художественной литературы. – М.: Гослитиздат, 1959. – 125 с.
3. Ахманова О.С. Словарь лингвистических терминов. – М.: Советская энциклопедия, 1966. – 608 с.
4. Лыков Г.А. Современная русская лексикология. – М.: Высшая школа, 1976. – 320 с.
5. Кубрякова Е.С. Язык и знание: На пути получения знаний о языке. – М.: Языки славянской культуры, 2004. – 560 с.
6. Караулов Ю.Н. Русский язык и языковая личность. – М.: Наука, 1987. – 263 с.
7. Хауген Э. Языковой контакт. – М.: Прогресс, 1972. – 320 с.