Abstract
Mazkur tezisda jahon adabiy tafakkurida “telba” va “dono” obrazlarining shakllanishi hamda evolyutsiyasi tahlil qilinadi. Xususan, G‘arb va Sharq adabiy an’analarida ushbu obrazlarning falsafiy ildizlari, badiiy talqinlari va funksional xususiyatlari yoritiladi. Migel de Servantes hamda Erkin A’zam ijodi kontekstida telbalik va donolikning estetik hamda ijtimoiy mohiyati qiyosiy tahlil qilinadi.
References
1. Miguel de Cervantes. Don Quijote de la Mancha. – Madrid: Cátedra, 2005.
2. Erkin A'zam. Tanlangan asarlar. – Toshkent: Sharq, 2010.
3. Michel Foucault. Madness and Civilization: A History of Insanity in the Age of Reason. – New York: Vintage Books, 1988.
4. Carl Gustav Jung. The Archetypes and the Collective Unconscious. – Princeton: Princeton University Press, 1981.
5. Northrop Frye. Anatomy of Criticism. – Princeton: Princeton University Press, 1957.
6. Mikhail Bakhtin. Rabelais and His World. – Bloomington: Indiana University Press, 1984.
7. Georg Wilhelm Friedrich Hegel. Phenomenology of Spirit. – Oxford: Oxford University Press, 1977.
8. Friedrich Nietzsche. Thus Spoke Zarathustra. – London: Penguin Classics, 2003.