Abstract
Ushbu maqola giper-giponamik munosabatlarning pragmalingvistik xususiyatlarini batafsil tahlil qiladi. Jumlada ifodalangan leksik birliklarning giperonim va hiponim munosabatlari, ularning kontekst, nutqiy akt, matn va muloqotdagi vazifalari keng ko‘lamda o‘rganiladi.
References
Hakimov M. Oʻzbek pragmalingvistikasi asoslari. – Toshkent: Akademnashr, 2013.
2. Брандес М.П. Стилистика немецкого языка. – М.: Высшая школа, 1990.
3. Ван Дейк Т. Язык. Познание. Коммуникация. – М.: БГК им. И А. Бодуэн де Куртенэ, 2000.
4. Ван Дейк Т. Вопросы прагматики текста // Новое в зарубежной лингвистике. Выпуск VIII. – М.: Прогресс, 1978.
5. Grice H.P. Studies in the Way of Words. – Cambridge, MA: Harvard University Press, 1989.
6. Leech G.N. Principles of pragmatics. – London: Longman, 1983.
7. Mey J.L. Pragmatics: an introduction. – 2001.
8. Searle J.R. Speech acts. Cambridge University Press, 1969.
9. Kranich S. Contrastive pragmatics and translation. – Amsterdam: John Benjamins, 2016.
10. Kim D., Hall J.K. The role of an interactive book reading program in the development of second language pragmatic competence. The Modern Language Journal, 2002, 86(3).