Keywords
Abstract
Mazkur maqolada eski turk tili (xususan Chig‘atoy tili va Usmonli turkchasi) hamda zamonaviy turk tili (Turkiya turkchasi)dagi siyosiy terminlarning farqlari tarixiy-lingvistik va konseptual jihatdan tahlil qilinadi. Tadqiqotda siyosiy terminlarning leksik kelib chiqishi, semantik evolyutsiyasi, struktur xususiyatlari va ideologik mazmuni o‘rganiladi. Natijalar shuni ko‘rsatadiki, eski turk tilidagi siyosiy terminologiya ko‘proq diniy-an’anaviy va ko‘p tilli xarakterga ega bo‘lgan bo‘lsa, zamonaviy turk tilida u sekulyar, milliylashgan va global ta’sirlarga ochiq tizimga aylangan. Tadqiqot siyosiy lingvistika va turkologiya sohalarida muhim nazariy ahamiyat kasb etadi.
References
1. Lewis, Geoffrey. The Turkish Language Reform: A Catastrophic Success. Oxford University Press, 1999. – 203 p.
2. Zürcher, Erik J. Turkey: A Modern History. I.B. Tauris, 2004. – 404 p.
3. Heyd, Uriel. Language Reform in Modern Turkey. Jerusalem, 1954.
4. Johanson, Lars; Csató, Éva Ágnes. The Turkic Languages. Routledge, 1998.
5. Ergin, Muharrem. Türk Dil Bilgisi. İstanbul, 2009. – 594 s.
6. Korkmaz, Zeynep. Türkiye Türkçesi Grameri. Ankara, 2003. –1224 s.
7. Arat R.R. Kutadgu Bilig. – Istanbul:Kabalcı Yayınevi, 2005. –1292 s.