Keywords
Abstract
Ushbu maqolada O‘zbekiston mustaqilligi davrida milliy tarixni o‘rganish va talqin etishga bo‘lgan metodologik yondashuvlarning yangilanish jarayonlari tahlil qilinadi. Mustaqillikning milliy tarixni xolis, ilmiy va milliy manfaatlar nuqtayi nazaridan qayta o‘rganish uchun yaratgan imkoniyatlari, tarixiy tafakkur va tarixiy xotiraning tiklanish jarayonlari yoritiladi. Maqolada tarixiy voqealarni baholashda mafkuraviy qoliplardan voz kechish, tarixiy manbalarga yangicha munosabat, manbashunoslik va tarixshunoslikning rivojlanishi hamda tarixiy haqiqatni kompleks tadqiq etishga intilish kabi metodologik o‘zgarishlarga e’tibor qaratiladi. Shuningdek, milliy davlatchilik tarixi, buyuk tarixiy shaxslar, milliy qadriyatlar va madaniy merosni o‘rganishda zamonaviy ilmiy yondashuvlarning ahamiyati tahlil qilinadi. Tarixni o‘rganishda xolislik, tarixiylik, tizimlilik, qiyosiy tahlil va manbalarga tanqidiy yondashuv tamoyillarining kuchayishi mustaqillik davri tarixshunosligining muhim xususiyatlari sifatida ko‘rib chiqiladi. Mazkur metodologik yangilanishlarning milliy o‘zlikni anglash, tarixiy xotirani shakllantirish va yosh avlodning tarixiy tafakkurini rivojlantirishdagi o‘rni ochib beriladi.
References
Хушбоқ Ж.. Нурали Қобул романлари ХХ ва ХХ1 аср жаҳон адабий ҳаётидаги жиддий тажрибаларда.// // Қобул, Нурали. Жон ва шон талвасаси. Тарихий роман VI. – Тошкент: “Ijod press”, 2016. 373- б.
2. Қуронов Д. Муҳими – китобхонлик даражаси ва маданияти // Шарқ юлдузи, 2015. – №1. – Б.104–106.
3. Зиёев Ҳ. Буюк Амир Темур салтанати ва унинг тақдири. – Тошкент: Маънавият, 2008. – Б.7.
4. Темур тузуклари, форсчадан Алихон Соғуний ва Ҳабибулло Кароматов таржимаси. – Тошкент: Ғафур Ғулом , 1991. – Б.126.